| a. Verbeterproject 'Intervisie'
Onder instructeurs en instructrices paardrijden voor gehandicapten
in Nederland is behoefte aan een platform waar ze kennis en ervaring
kunnen uitwisselen, hun eigen functioneren kunnen reflecteren en
zich verder kunnen professionaliseren.
Het project zet een structuur voor intervisie op die voorziet in
deze behoefte. Daardoor krijgt elke instructeur en instructrice
de mogelijkheid om 2x per jaar in de eigen regio deel te nemen aan
intervisiebijeenkomsten met het doel, op een inspirerende manier
gevoed te worden met nieuwe kennis. Deelnemen kan iedereen die paardrijlessen
geeft aan ruiters met een handicap.
b. Verbeterproject 'Cursus Basiskennis Paardrijden Gehandicapten'
Voor vrijwilligers bij het paardrijden door gehandicapten is een reeks lesmodules samengesteld die garanderen dat de kwaliteit van werken bij het paardrijden door gehandicapten in de breedte wordt verhoogd:
bij de vrijwilligers zijn kennis, expertise, betrokkenheid en inzicht verhoogd na het volgen van de cursus(onderdelen).
c. Verbeterproject
'Begeleidend Fysiotherapeut bij paardrijden gehandicapten' De
FPG stelt in haar huishoudelijk reglement dat de leden een meewerkend
of consulterend fysiotherapeut beschikbaar moeten hebben. Wat zo'n
persoon moet kennen en kunnen is niet gedefinieerd. Fysiotherapeuten
die al werken met PG,
al geïnteresseerd zijn, hebben geen richtlijnen omtrent werkwijze
en kwaliteit van hun begeleiding. Opleidingen voor fysiotherapie
voldoen niet om PG deskundig te kunnen begeleiden. Bij fysiotherapeuten
is de kennis omtrent de beweging van het paard, een factor van cruciaal
belang, vaak afwezig. In de praktijk zijn er maar weinig plaatsen
waar een FPG-instructeur en een fysiotherapeut optimaal samenwerken.
Onbekend is, welke vorm van begeleiding instructrices PG gemiddeld
van een fysiotherapeut verwachten.
De projectgroep heeft als einddoel voor ogen: een cursus voor fysiotherapeuten
beschikbaar te stellen, die zodanige kennis aanreikt dat ruiters
met een fysieke beperkingen optimaal kunnen paardrijden, door de
begeleiding van FPG-instructeur en fysiotherapeut gezamenlijk.
d. Verbeterproject 'Aangepast voltige'
Aangepast voltigeren is het in groepsverband doen van oefeningen
op en naast het paard, gericht op het stimuleren van zowel de sociaal-emotionele
als de motorische ontwikkeling van de deelnemers. Onder een aantal
FPG-instructeurs is, blijkens een in 2001 uitgevoerde enquête,
behoefte aan kennis en praktische vaardigheid voor het aangepast
voltigeren. Dezelfde enquête bracht aan het licht dat men
niet precies weet wat er precies moet worden verstaan onder het
begrip ‘aangepast voltige’.
Ieder lid van de projectgroep heeft, bij wijze van pilot, met een
eigen trainingsgroepje van belangstellende FPG-instructeurs een
jaar lang gewerkt met aangepast voltige, begeleid door de projectgroep
als geheel, plus enkele externe deskundigen. Zo ontstond op verschillende
plaatsen in Nederland voldoende know-how om ook aan derden het aangepast
voltigeren te gaan instrueren. Met de opgedane ervaring wordt een
lesmodule samengesteld. De belangstellende FPG-instructeur kan om
te beginnen door middel van deze pilot kennis opdoen, waardoor er
duidelijkheid en eenheid over aangepast voltigeren in Nederland
ontstaat.
e. Verbeterproject 'Vrijwilligers'
Onder besturen en vrijwilligers van FPG-leden is de kennis omtrent
verantwoord, succesvol en veilig vrijwilligersmanagement heel wisselend
aanwezig en ongelijk verdeeld. Knelpunten zijn vaak: de manier van
inwerken; de manier van begeleiden; scholingsmogelijkheden; verzoeken
om scholing; veiligheid.
De projectgroep stelt zich tot taak, beschikbare kennis over vrijwilligerswerk
bij PG te verzamelen, op kwaliteit te schiften en het goede aan
alle FPG-leden ter beschikking te stellen. Zo is de projectgroep
gekomen tot een programma waarmee een vereniging/manege/ instelling
op de best mogelijke manier zijn vrijwilligers kan werven, instrueren,
inzetten en behouden. Zie voor de resultaten Vrijwilligerswerk.
f. Verbeterproject ‘Definities’
Bij het paardrijden voor gehandicapten worden zeer uiteenlopende
werkvormen gebruikt, vaak onder niet eenduidige benamingen. Bij
ruiters (cliënten), instructeurs, FPG-stichtingen en -verenigingen
en landelijk bestuur bestaat geen consensus over werkvormen en hun
benaming. Ook in het verleden al geschreven definities worden niet
algemeen gebruikt, eigenlijk lijden we aan een Babylonische spraakverwarring.
De werkgroep ontwikkelde een folder
waarin het begrippenkader, gehanteerd bij het paardrijden met gehandicapten,
duidelijk wordt uitgelegd met benoeming van minimale en gewenste
randvoorwaarden.
De folder biedt duidelijkheid aan klanten, maneges en aan de instructeurs
zelf: Men kan de ruiter vertellen wat men doet en te bieden heeft,
of niet. De inhoud van de folder wordt gebruikt als standaard begrippenkader
op relevante opleidingen.
|